در چشم باد

به پاس هر وجب خاکی از این ملک
چه بسیار است آن سر ها که رفته

زمستی بر سر هر قطعه زین خاک
خدا   داند   چه ا فسر ها  که  رفته


هر لحظه و هر یاد و هر خاطره ای از این داستان رو که بخواید و بخوایم اینجا ثبت می شه.



....................

گندم جان در مورد آقای بهنام وارسته که پرسیده بودی، ایشون کار تصویر همین سریال رو انجام دادن.

نوشته مي شوم تا پاکم کني:

(کوتاه نوشته هاي دروني من)


از این به بعد حاشیه های دوستداشتنی م رو در " خاطره بازی های آرام " می نویسم .













جمعه ، بیست و هشت خرداد هشتاد ونه

آخرین قسمت "در چشم باد "









-سلام .
به خاطر این همه تاخیر معذرت می خوام .
بیشتر از اون به خاطر اینکه نبودم و نتونستم جواب نوشته هاتونو بدم .
به امید خدا جبران می کنم .
وبلاگ خاطره بازی های آرام رو هم ان شا الله به زودی شروع می کنم .



...ی عزیز نه ایمیل گذاشتی نه وبلاگ که برات توضیح بدم . ناچارم همین جا بگم . نوشته های اینجا پراکنده س . چون قسمتهای مختلف به خواست بچه ها و خودم بنا به حس و حالمون و قسمتهایی که دوستشون داشتیم نوشته شده . اما سه تا نوشته ی آخر خلاصه ی کل داستان از ابتدا تا چند قسمت پیش هست و انشا الله تا چند روز آینده کاملش می کنم . و همین طور نوشته ی اول وبلاگ هم اولین سکانس های سریاله که قبل از اولین تیتراژ نشون داده شد . سعی می کنم هر نوشته رو مشخص کنم که مربوط به چه قسمتی هست تا خوندنش راحت تر باشه .
به خاطر این همه تاخیر در جواب عذر می خوام . یا علی .



-خاطره ها از همین روزا خاطره می شن . از همین روزای سخت .


-لیونل مسی ..... مرد ... اول ... فوتبال ... جهان


-دیشب ، ال کلاسیکو ، بارسا برد . بازی پر از هول و ولا بود . اما تموم شد . این وسط بازی زیبای مسی ، دفاع عالی پویول ، سنگربانی محکم والدز، گل ابراهیموویچ و حضور ژاوی و اینیستا میون اون هیجانِ متشنج ، آرامش دهنده بود . مسی معرکه رئالی یا رو رد می کرد . مثل همیشه جادویی.


-امشب آشپز باشی شروع می شه .



-وقتی "عطر گل یاس" پخش می شد ، ما بچه بودیم ، بهروز بقایی و پرستو گلستانی جوون . اونجا نقش خواهر و برادر رو بازی می کردن . حالا این شبا ، ما جوون شدیم و باز یه سریال داره می ذاره که ... اما بهروز بقایی رو تخت بیمارستانه . دعاش کنیم .

-بارسا برد . پنج هیچ . چه خوشی دلنشینی . مسی مثل همیشه ، آروم ، درست ، عمیق . چقدر قشنگ توپ رو زد زیر تاق. دیگه وقتی ژاوی گل بزنه خوشی رو می بره تا ته . و گل های بویان کرکیچ و شادی پر شورش . به امید اینکه بارسا همیشه سرشار از شادی و آرامش باشه .

-یه بخش کوتاه دوستداشتنی از مصاحبه ی "فخرالدین صدیق شریف " درباره در چشم باد

- به داستان کدام شخصیت در این سریال بیشتر علاقه مند شدید ؟
• همه ی شخصیت های این کار را دوست دارم و اساسا قائل به جداسازی نیستم .
- ولی حتی وقتی رمان هم می خوانیم نسبت به سرنوشت یک شخصیت علاقه ی بیشتری پیدا می کنیم .
• به نظرم شخصیتها همگی جایگاه خاص خودشان را در این کار دارند ، اما یکی از شخصیتها که برایم خیلی جذاب بود و مانند او را در کودکی م دیده بودم ، عباس بود . لحظات تاثیر گذاری در این شخصیت وجود دارد ، بخصوص وقتی اعدام می شود .



-نزدیک دوسال پیش بیژن بیرنگ و مسعود رسام دریه جمع تلویزیونی که رامبد جوان هم بود به این رسیدن که می شه بعد این سال ها باز اهالی خانه سبز دور هم جمع بشن و ادامه ش رو بسازن . اون موقع هم خسرو شکیبایی بود ، هم مسعود رسام ، چقدر به این حرف دل بستم . حالا ، این روزها نه خسرو شکیبایی هست ، نه مسعود رسام. روح عزیزشون شاد .

..........

تبِ دوستداشتنی ، بارسا


-فکرشو بکن . شبی که بارسا ، بارسایی یه که این همه انتظارشو می کشی ، بازی پخش نمی شه . آخ چه بازیی بوده . فقط اون لحظه ی گل مسی به صد تا بازی می ارزه . مطمئنا بازی پر بوده از اون پاسای ریز ریز که قند تو دلت آب می کنه . پاسای بی نقص ژاوی ، دفاع نشکستتنی پویول ، بازی مسی ، آقا جان دلم تنگ شده .


-امشب ،کاکا بعد این همه وقت ، روبروی میلان . کاش بازی نکنه اصلا . دیشب که در کمال ناباوری بارسا باخت ، کاش لااقل امشب میلان ببره .


-باید با ذره ذره ی وجودت محو باشی ، دوست داشته باشی فوتبال رو ، خودِ خود فوتبال رو ، ارزشهاش رو ، تا اینجور بی مهابا ، اینطور بی ذره ای ترس ، بزنی به دل بازی .اینطور ، مثل لیونل مسی .


دیشب عجب شب پر افت و خیزی بود . دیقه ی هشتاد و نه تا نود و یک چی گذشت . اما چه دقیقه ای بود دقیقه ی نود و یک بازی آرژانتین ، پرو . چه دقیقه ای .

-جادو می کنه . جادو . میون مستطیل سبز، این بچه ی نازنین فوتبال ، این لیونل مسی عزیز و دوستداشتنی جادو می کنه.چی می شه درباره ش گفت .خود معجزه س.
حالا خودش که به اندازه ی کافی و بیشتر از کافی عزیز و دوستداشتنی هست، این شباهتش به کریستین بل ، شده یه شور مضاعف که این کیفِ کوک رو کوک تر می کنه.وقت دیدن بازی بارسا مثل یه بچه می شم.سرتا پا شور و شوق .

.......................................

جادوی دوستداشتنی


-آره درچشم باد این هفته خیلی قشنگ بود ، مخصوصا سر شام .حتما کامل کامل می ذارمش . اما رفتن سر خاک عباس یه چیز دیگه بود ، اون درختی که اون همه پارچه ی سبز بسته داشت که تو هوا تاب می خوردن . فقط یه یاد کوچیک از عباس خیلی عزیز تر از خیلی چیزاس .


-قسمت اول از سری دوم عملیات پر از حرکت بود و شوک . چقدر همه چی طبیعی بود . تلخ ترین لحظه ش وقتی بود که بچه ها فهمیدن شریفیان رفته ، که عنایت از جلوی تخته کنار رفت . هادی که صورتشو گرفت و علیرضا که برگشت طرفش .


-سریال " هوش سیاه " هم با بازی کیکاووس یاکیده و بازیگر همیشه محبوب من "حسین یاری" عزیز در آخرین مراحل ساخت به سر می بره .کیکاووس یاکیده اونجا نقش منفی ثابت تمام سیزده قسمته . داستان درباره ی جنایات اینترنتی یه ."ارسلان امیر قاسمی" بازیگر نقش بچه گی های بیژن م اونجا نقش پسر حسین یاری رو بازی می کنه.


-اینکه چرا نوشته های این بخش پاک می شن ، چون طبیعت این بخش اینه .اما اینکه تا جایی که صفحه جا داره پاکشون نکنم رو قبول دارم .الانم گذاشتمشون.

-سری جدید عملیات 125 : جمعه ها ساعت 20 ، تکرار: سه شنبه ها ساعت 23 ، چهارشنبه ها ساعت 12.5


-همین یکی دو روز پیش باز داشتم به اکران "به رنگ ارغوان" فکر می کردم . خبرش دیشب چنان حالمو جا آورد که تمام خستگی روزمو برد . هر چند چیزای تلخی اون پشت هست که ذهن رو خراب می کنه . اما نمی تونه این خوشی رو از بین ببره که می تونیم بعد این همه اشتیاق ببینیمش . به امید اینکه ابراهیم حاتمی کیا رو به راهی که مال خودشه برگردون .


-دوباره " ساعت 12.5 شبکه ی تهران " یه عالم خاطره س . آخرین بار برا شب می گذرد بود ، اونم به یمن حضور مجتبی رجبی باز - و البته خب ، مهدی پاکدل – بعد ِ اون پایان سر هم بندی و روی آب همه چی به هم ریخت و موند همون خاطره ی خوش بازی مجتبی رجبی. و حالا باز 125 . شبا که به یمن برنامه ریزی مبارک شبکه تهران دقیقا مصادف شده با پخش دلنوازان و اونموقع هم کی جرئت داره به کنترل تلویزیون دست بزنه ، اونم برا سریالی که تکراریه و از اونجایی که سال گذشته از تمام شبکه های استانی ، خودش و تکرارش رویت شده ، دیگه هیچ صحنه ای ش از دید اعضای خانواده پنهون نمونده که بشه به تدبیری یه صحنه شو قاپید . خلاصه کاریش نمی شه کرد . همون 12.5 ، شبکه ی تهران.


-خیلی قبل تر از اینکه هواداری جانی دپ مد بشه ، خیلی قبل تر ، لااقل هشت،نه سال پیش ، در به در دنبال کاراش می گشتم و وقت دیدن زندگی کردن نقشایی که بهشون جون می داد محو بودم . الانم همونه . اما این مسئله ی ظاهرا گنگ که چرا "دشمنان مردم " رو نگاه نمی کنم تا تو بحثایی که درباره ش می شه شرکت کنم فقط یه جواب داره . نمی تونم . به هزار و یه دلیل . یکی ش که ناجور واضحه . یکی دیگه شم که دستکمی از اون نداره . با اون 999 تای دیگه می شه همین که بسته بگی راه نداره . من "سویینی تاد " رو هم نگاه نکردم ، قطار سه و ده به یوما رو هم کامل ندیدم .همچنانم در برابر وسوسه ی دیدنشون مقاومت می کنم . گو اینکه خودمم چندان مطمئن نیستم در این مورد کذایی به اندازه ی اون دو مورد قبل مقاومم یا نه . مخصوصا وقتی به همون چند لحظه ی گذرایی که رو در روی هم ، دو طرف میله ها ، بازی می کنن فکر می کنم . یه چی اون ته ته های ذهنم می گه تو یه لحظه تمام این استدلالا رو ول می کنی و بعدم یه پشیمونی تلخ .


-دو شبه مجموعه ی " نهایت خطر " داره پخش می شه.شون بین ( برومیرِ ارباب حلقه ها ) شخصیت اصلی شه.و چقدر مثل همیشه خوبه و دوستداشتنی.هیچ وقت نفهمیدم برومیر رو دوست داشتم چون از شون بین خوشم اومد یا از شون بین خوشم اومد چون برومیر رو دوست داشتم.


- بعد اگه یه بابایی بیاد بگه سریالای ایرانی چنین و چنانن یکی مثل من می توپه بهش و گرد و خاک می کنه که چرا می گی.آخه خداییش این چه وضع تموم کردن سریاله که پنجمین خورشید داشت .انگار می کنی یه ماه سر کار بودی.


.......................................

دوست داشتنی ترین دیالوگ ها



بتمن آغاز می کند:

جیم گوردون : تو فقط یه نفری ؟
بتمن : ما دو نفریم .


شوالیه تاریکی:

(بتمن : من ، اون آدما رو کشتم . به همه اینطور بگو .)
گوردون : نه نه ، تو نمی تونی ، تو اینطور نیستی .
بتمن : من اون چیزی م که گاتهام احتیاج داره باشم .

.......................................

دوستداشتنی ترین منولوگ ها

شوالیه تاریکی :

اون قهرمانی یه که گاتهام شایستگی شو داره . اما الان نیازمون چیز دیگه ای یه . پس تعقیبش می کنیم . اون می تونه اینو بفهمه . برای اینکه اون یه قهرمان نیست . یه نگهبان خاموشه . یه پشتیبان هوشیاره . یه شوالیه تاریک .


.......................................

دوبله ، دوستداشتنیِ من


امروز ظهر فیلمی از شبکه ی یک پخش می شه که درش "کیکاووس یاکیده " بازی می کنه . معمولا صدای هر دوبلری منو بیشتر از بقیه ی بازیگر ها یاد یه بازیگر خاص می ندازه.در مورد صدای کیکاووس یاکیده اون شخص خاص ، کریستین بلِ .اونقدر بروس وین و بتمن رو با صدای کیکاووس یاکیده و چهره ی کریستین بل دیدم که بیشتر احساس می کنم این صدا ، صدای بروس وین ،بتمن ، کریستین بلِ تا خود این هنرمند خوش صدا . من هنوز با خودم کنار نیومدم که آیا درسته و آیا دوست دارم دوبلرهای محبوبم بازی کنن یا نه . دیروز رو داشتم به این موضوع فکر می کردم . امروز صبح که بیدار شدم تماشاخانه داشت چارلی رو می ذاشت . "چارلی و کارخانه شکلات سازی " .یادمه اولین باری که صدای کیکاووس یاکیده رو روی چهره ی جانی دپ دیدم راضی نبودم . برای من صدای هیچکس به اندازه ی "علیرضا باشکندی " مالِ جانی دپ نیست .اتفاقا در مصاحبه ی اخیر "ناصر طهماسب " درباره ی همین موضوع که الان دیگه مثل قدیم یه بازیگر مشهور یه دوبلر ثابت نداره بحث شد . تو آخرین مصاحبه ای که از "منوچهر والی زاده" هم شنیدم از این موضوع ناراحت بود . واقعا این شکل دوبله دوگانگی داره که حس بدی به آدم می ده .
شنیدن صدای فوق العاده ی کیکاووس یاکیده روی بازی خودش لطف خاصی داره که از دستش نمی دیم .






(نوشته هاي اين بخش پاک ميشوند)

--------------------------------